Zondag

Ik vind de weekenden maar niets. Nogal wiedes, want sinds ik niet langer een baan heb, lijkt elke dag hetzelfde. En aangezien ik een broertje dood aan routines heb, wordt de sfeer er voor mezelf niet beter op.

Ik had me vroeger de weekenden heel anders voorgesteld, dus is dit een mismatch met wat ik voor ogen heb. Stelde me voor dat de weekenden heel sociaal waren. Met uitjes naar het strand. Naar een terrasje. Naar vergetelheid over de normale gang van zaken. En toch doe ik het niet, vanwege luiheid. Omdat de hond zo'n hekel heeft aan autorijden, terwijl ik in wezen heel benieuwd ben of ze het strand nog zo geweldig vindt. Kiki's vorige eigenaren hadden een campingplaats aan het strand. Het lijkt me best leuk om te zien hoe ze weer reageert op het strand.

We hadden vroeger een kampeerplek op Noordwijk. Vandaar uit liep ik hele afstanden naar het strand. Het was altijd heel komisch om samen met onze Yorkie naar beneden - de duinen af - te rennen. Ze huppelde van grote mensen voetstap naar voetstap, net als een konijn.

Misschien wordt het tijd dat ik mijn zelfopgelegde routines eens aanpas. En wel ga doen wat ik me van vroeger kan herinneren. Gewoon om het weekend weer nieuw leven in te blazen...